Wednesday, September 14, 2011

जनताका कुरा सुन्न प्रधानमन्त्रीले इमेल खोले

, काठमाडौं, भदौ २८- सरकारका काम कारवाही चित्त बुझेन? वा शासन सञ्चालन बारे केही सुझाव दिन चाहनुहुन्छ? अब सोझै प्रधानमन्त्रीलाई इमेल पठाउनोस्। प्रधानमन्त्रीले जनताका कुरा सुन्न नयाँ इमेल आइडी खोलेका छन्। सोमबारदेखि सुरु भएको प्रधानमन्त्रीको इमेल ठेगाना
bhattaraibaburam@gmail.com हो।
नागरिक सुविधा शून्य जस्तै रहेको राज्यमा जनतका समस्या कति छन् कति! सोझै प्रधानमन्त्रीलाई लेख्न पाउनु मात्रै पनि रोमाञ्चक नै भइगो! 'मंलबार साँझसम्म २ सय ५० वटा इमेल प्राप्त भएका छन्', प्रधानमन्त्रीका निजी सचिव विश्वदीप पाण्डेले भने- 'उहाँ सुत्नुभन्दा अघि हरेक दिन ती इमेल पढ्नुहुनेछ र सर्वसाधारणलाई जवाफ र सरोकारवाला मन्त्रालयलाई निर्देशनदिनुहुनेछ।'दशैँमा घर फर्किनेहरुले बसको टिकट नपाएको बारे मंगलबार प्रधानमन्त्रीलाई इमेल पाएका छन्। 'दशैँमा घर जाने बसको बुकिङ खुलेकै दिन क्याबिन र मुडामा मात्र टिकट बाँकी रहेको भन्दै चर्को मूल्यमा टिकट बेच्ने खेल सुरु भएको छ', एक जना सर्वसाधारण प्रेम केसीले इमेल लेख्दै गुनासो गरेका छन्- 'सर्वसाधारणका लागि दशैँमा घर फर्किन सहज तरिकाले टिकट पाउने व्यवस्था गर्नु पर्‍यो।' निजी सचिव पाण्डेका अनुसार मंगलबार गुनासो पढेका प्रधानमन्त्रीले बुधबार नै श्रम तथा यातायात सचिवलाई यस विषयमा आवश्यक निर्देशन दिँदैछन्।सस्तो मूल्यको टिकटमा विमान चढेर राष्ट्रसंघ महासभामा सम्बोधन गर्न जाने सम्बन्धमा पनि प्रधानमन्त्रीले इमेल पाएका छन्। पत्रकार कनकमणि दीक्षितले प्रधानमन्त्रीलाई सस्तो टिकटमा विमान नचढ्न सुझाव दिएको पाण्डेले बताए। 'इकोनोमी क्लासमा जाँदा थाकिन्छ त्यहाँ पुग्ना साथ बोल्नु पर्ने हुन्छ त्यसैले बिजनेस क्लासमै यात्रा गर्दा राम्रो हुन्छ', दीक्षितको इमेल उदृत गर्दै पाण्डेले भने- 'यस विषयमा प्रतिक्रिया पठाउने धेरैले चाहिँ प्रधानमन्त्रीको कदमको स्वागत गर्दै आफूलाई भावुक बनाएको भनेका छन्।'प्रधानमन्त्रीलाई कालो टोपी नसुहाएको प्रतिक्रिया पनि सर्वसाधारणले पठाएका छन्।जनताका सुझाव लिन इमेल आइडी खोलेको दिन सोमबार प्रधानमन्त्रीको इमेलमा ४५ इमेल प्राप्त भएका थिए। दोस्रो दिन यो संख्या बढेर २ सय ५० पुगेको हो। 'काठमाडौ-मुग्लिङ सडक बिग्रेको, वीर अस्पताल तथा शिक्षण अस्पतालका अव्यवस्था र शिक्षा क्षेत्रका समस्या पनि इमेलमा आएका छन्,' पाण्डेले भने, 'केहीले अख्तियारमा पूर्व अर्थसचिव रामेश्वर खनाललाई नियुक्त गर्न आग्रह गरेका छन्।






Tuesday, September 13, 2011

kaha bhetiyela Nepali movie song HD

सुरु भयो अब फेरी लोडसेडिङ

अब सातामा १८ घण्टा लोडसेडिङ
मेरो दिगाम

नेपाल विद्युत् प्राधिकरणले विद्यमान लोडसेडिङ तालिकामा परिमार्जन गरेको छ । प्राधिकरणले आज सार्वजनिक गरेको नयाँ तालिकाअनुसार अब सातामा १८ घण्टा लोडसेडिङ हुनेछ ।
यसअघि सातामा १२ घण्टा लोडसेडिङ हुने गरेको थियो । तालिकाअनुसार सोमबार ४ घण्टा, बुधबार र शुक्रबार ३ घण्टा र अन्य दिनमा दैनिक २१ घण्टाका दरले लोडसेडिङ हुनेछ । जलासय र नदीहरुमा पानीको बहावमा कमी आई उत्पादन घटेकाले लोडसेडिङको समयमा वृद्धि गर्नुपरेको प्राधिकरणको तर्क छ । उत्पादनको तुलनामा माग बढेकाले यस वर्षको चैत–वैशाखमा दैनिक १८ घण्टासम्म लोडसेडिङ हुन सक्ने प्राधिकरणको चेतावनी छ ।

खाद्य अनुगमन टोलि सक्रिय, पानीमा परालको त्यान्द्रा र लेउ फेला

 - खाद्यपर्दाथमा मिसावट भएको जनगुनासो बढेपछि एक महिनादेखि खाद्य अनुगमन टोलि सक्रिय भएको छ । अनुगमन टोलिले विभिन्न कारखाना, पसल लगायतका ठाउँमा अनुगमन गर्ने क्रमलाई निरन्तरता दिइरहेको छ

पुजाआराधनामा गर्ववती ऐश्वर्या



    आधिकांश गर्भवती नायिका घरमा नै आराम गर्न परिवारसगँ रमाउन अनि स्वास्थ्यवर्दक  खानेकुरा खाएर आफु र बच्चालाई स्वास्थ बनाउन चाहन्छन।तर सात महिनाको गर्भ बोकेकि बलिउडनायिका तथा पुर्व मिस वल्ड ऐशर्यराय बच्चन भेने गर्भवती भएकै अवस्थामा मन्दिरको भ्रमण गर्न थालेकी छन् ।
उनले हालै आफना माता र पिताका साथ मन्दिरमा गैई  जन्मिन लागेको सन्तानको सुस्वास्थ्य र उज्जवल भविश्यको कामना गरिन।
कुर्ता-सुरुवाल हातमा पुजाको थाली लिएर मन्दिर गएकी  उनले टिका  र प्रसाद पनि लिन।
मन्दिरमा पुगेका फोटोपत्रकारले  उनको पेटको तस्वीर लिन खोजे पनि उनले पेट छोपेपाछि फोटो लिनबाट  वञिचत भएका थिए

The Singing Star, 13 September 2011

फेसबुक र नेपाली भाषा



“यो त मेरो झन्डै १०-१२ बर्ष अगाडिको स्कुलको दुश्मन पो हो त ! ल आज कहाँबाट यहाँ टुप्लुक्क आइपुग्यो?”
मेरो दिगाम 
“अब एड गरौँ की नगरौँ ? परियो दोधारमा.......”
यो फेसबुकले पनि कमाल नै गर्छ बा, कहिले जमानामा तीन-चार कक्षा पढ्दा देखिका साथीलाई पनि खोजी-खोजी छेउमै टुप्लुक्क ल्याएर राखिदिन्छ भन्या । यसले मान्छे जन्मेदेखि को-को कँहा-कँहा भेट्छन्? के-के गर्छन? भन्ने सबै तथ्यांक राख्या छ की क्या हो? अहिले हेर्नुस न, यो मेरो बच्चै देखिको दुश्मन, स्कुल पढ्दा छुट्टी भैसकेपछि जहिले उस्को र मेरो स्कुलको चौरमा फाइट पर्ने । आज यस्ले कहाँ बाट भेटाएर टुप्लुक्क छेउमै ल्याईपुर्याएछ र उ पनि उस्तै, दुश्मन हुँ भन्ने कुरा थाहा पाइ-पाइ पनि फ्रेन्ड रिक्वेस्ट पठाउने । मिल्ने भइदेको भए “दुश्मन” भनेर एड गरिदिन्थे । तर के गर्नु यो फेसबुकमा “एड एज अ फ्रेन्ड” मात्र राख्या छ, “एड एज अ एनेमी” भन्ने बटन राख्या छैन । अब बालाई पनि साथी,  दाइलाई पनि साथी,  बोसलाई पनि साथी, गर्दा गर्दा शत्रुलाई पनि साथी भनेर एड गर्नु पर्ने । यो त अति नै भो नि, होइन र? 
आजकल त अचम्मै भैसक्यो, एक दिन बरु नुन नहालेको तरकारी खाँदा फरक नपर्ला तर दिनमा एक पटक फेसबुक चलाएन भने त राति सुत्ने बेलामा के नपुग्या के नपुग्या हुन्छ भन्या । कहिलेकाँही त निद्रै पर्दैन । यी फेसबुक र ट्वीटर त ठूलो नशा नै रैछन बा ! अझ पुगेन भनेर गूगलले पनि नयाँ सामाजिक संजाल निकाली सक्यो, गूगल प्लस, तपाइहरुले चलाउनु भो? यस्तै-यस्तै बनाएर यी दैवहरुले त आफुले प्रगति गरिहाले, अनि हामी जस्ता सोझा जनतालाई चाँही बिगारेरै छाड्ने भए । बिहानै फेसबुक, साझै फेसबुक, ससुरालीमा जाँदा ससुरालीमै फेसबुक भन्या जस्तै भैसक्यो । फेसबुक चलाउन पाएपछि काम गर्न के को मन लाग्थ्यो र? चलाउन पाएन् भने फेरि जड्यालाई जाड़को तलतल लाग्या जस्तो, पूरा दिमाग नै उतै तिर ।
आफ्नो पल्लो घरको छिमेकी दाइसँग भेट नभाको एक महिना भैसक्यो होला, तर त्यो सात समुन्द्र पारि अमेरिका, युरोपतिर बस्ने साथीहरुसंग दिनहु च्याट, त्यो पनि भिडियो हेर्दै । बाँकी जिन्दगी पनि यसै गरेर कम्पुटरमै बित्ला जस्तो छ । यी सामाजिक संजालहरुले गर्दा सामान्य मानिसले बुझ्ने गरेको इन्टरनेटको परिभाषालाई नै बदलिदिएको छ भन्दा फरक नपर्ला । यस्तो कम्प्युटरको भर्चुअल दुनियाँमा पनि कसैले बिश्वास गर्छ? बेकार समयको बर्बादी, भन्नेहरु पनि त्यहिँ फेसबुक चलाएर दिन बिताउन थालिसकेका छन् । अझ भन्नुपर्दा फेसबुक धेरै मानिसको दिनचर्या नै बनिसकेको छ । झन अहिले त हातमा मोबाइल र मोबाइलमा इन्टरनेट नभाको मान्छे त भेटाउनै गाह्रो भैसक्यो । होइन! कति मान्छेले यो फेसबुक चलाउदा रैछन भनेर गुगल ब्रोलाई सोधेको त, विश्वमा झन्डै ७५ करोडको हाराहारीमा मान्छेले चलाउने रैछन र नेपालमा पनि झन्डै १२ लाख पुगीसकेछ्न ।  अझ अचम्मको कुरा त कम्प्युटरमा बसेर फेसबुक चलाउने र मोबाइलमा चलाउनेको संख्या झन्डै झन्डै बराबर पुग्न लागिसकेको रहेछ ।
आजकल तपाइहरुले एउटा कुरा याद गर्नु भएको छ? हामीले चलाउने गरेका सामाजिक संजालहरुमा एउटा कुरा बढी नै देखिन थालेको छ नि, नेपली भाषाको बढ्दो प्रयोग । खोइ किन हो किन ! मेरो पनि फेसबुक, ट्विटरहरु पढ्ने बेलामा नेपालीमा लेखिएका पोस्टहरुमाथि पहिले नै आँखा जाने गरेको छ । हुन् सक्छ बच्चै देखि बोल्दै, सुन्दै आएको आफ्नो मातृभाषा भएर होला ! त्यसैले पनि होला नेपाली भाषामा व्यक्त गरिएका कति भावनाहरुमा छुट्टै मिठास पाइन्छ । नेपाली भाषामा केहि यस्ता मिठा शब्दहरु छन् जुन शब्दहरु अरु भाषामा भेटाउन गाह्रो पर्छ र जस्ले एउटा आफ्नैपनको आभाष पनि दिन्छ । बिदेशी गोराहरुले बनाएको अंग्रेजी साइटमा पनि आफ्नो नेपालीपनको अनुभव गर्दै चलाउन पाएपछि हामी नेपालीलाई अरु के नै चाहियो र? आफ्नै बारीको मुला खाए जस्तो ।
पहिले पहिले धेरैजसो साथीहरुले इंग्लिशमा आफ्ना स्ट्याटसहरु अपडेट गर्थे र कतिले त नेपालीमा लेख्नेहरुलाई घटिया जस्तो ठान्ने, नजानेर नलेख्या जस्तो । तर अहिले ठिक उल्टो हुदै गएको छ, नेपाली भाषामा लेख्नेहरुले नेपालीको मन बढी नै जित्दै गएको पाइन्छ । फेसबुकमा स्ट्याटस अपडेट गर्नु पनि एक प्रकारको कला नै हो, कस्ले धेरै लाइक र कमेन्ट पाउने भन्ने होडबाजी नै चलेको हुन्छ यँहा । मेरो अनुभवमा, एउटा साधारण व्यक्तिका लागि इंग्लिशमा लेख्नु भन्दा पनि नेपलीमा लेख्नु ठूलो चुनौती हुन्छ जस्तो लाग्छ । पहिलो कुरा त प्राविधिक समस्या - कसरि लेख्ने नेपालीमा? प्रिती, कान्तिपुर जस्ता नेपाली फन्टमा लेख्न नमिल्ने, युनिकोड नै चाहिने । र ति फन्ट मै लेख्न मिले पनि कत्ति नै सजिला छन् र ? अब कुरा आयो युनिकोडको, धेरै जसोको लागि त अब त्यो कहाँ बाट ल्याउने र कसरि लेख्ने ठूलो झन्झट, बरु रोमनमा लेख्यो ढुक्कै! अनि अर्को जटिल समस्या, भाषागत शुद्दता । मिठो नेपाली बोल्न जानेको छु भन्दैमा त्यसलाई लेखाइमा उतार्न नसकिने, कहिले काही त ह्रस्व-दीर्घले गर्दा अर्थ नै अर्कै भइदिने । जे होस् आजकल फेसबुक खोल्यो भने हाम्रै नेपाल सरकारले हामी नेपालीकै लागि भनेर बनाइदिएको साइट हो की जस्तो अनुभव हुन्छ, आफ्नै मातृ भाषा र वरिपरी सबै आफ्नै दाजुभाईहरु, कस्तो रमाईलो ।
साँच्ची भन्या हो, गफ हान्या होइन है ! राम्रोसँग ह्रस्व-दीर्घ नआए पनि मलाइ त नेपली मै स्ट्याटस अपडेट र कमेन्ट गर्नु मनपर्छ, तपाइँलाई नि?